Blog

Bloeden in vrede.

In Italië wordt nagedacht over het invoeren van menstruatieverlof voor vrouwen die een hevige menstruatie hebben. Het internet zou het internet niet zijn als een kudde mansplainers niet zo diep in de verdedigingsmodus schoten dat ze het daglicht even kwijt zijn. 

Voor sommige vrouwen staat menstrueren gelijk aan Dante’s negende kring van de hel. Voor andere vrouwen is het een paar dagen licht bloedverlies. Weer andere vrouwen bloeden helemaal niet periodiek, omdat ze bijvoorbeeld een spiraal of een implanon hebben. Hoewel zelfs binnen vrouwelijke kringen de meningen verschillen over het pijnniveau lijkt het eindelijk door te dringen tot de wereld dat ze misschien maar naar vrouwen moeten luisteren als ze zeggen dat menstrueren echt kut is.

Nee, menstruatieverlof is niet dé oplossing.

Eerlijk gezegd lijkt menstruatieverlof mij heerlijk en prachtig. Als je in een bedrijf werkt waar zo veel onderlinge goodwill is dat niemand het erg vindt als Truus de hypotheker even twee dagen vanuit huis werkt omdat haar baarmoeder haar van binnen op aan het vreten is, lijkt het me fantastisch om de vrijheid te hebben om af en toe vrij te nemen als het even te veel wordt. De realiteit is jammer genoeg dat de wereld niet zo utopisch is en dat er een hele hoop narigheid van komt als vrouwen menstruatieverlof krijgen. Waarom, vraag je? Bijvoorbeeld omdat werkgevers dan nog meer redenen hebben om vrouwen bij voorbaat al niet aan te nemen. Waarom zou je een vrouw aannemen als een man die die twee dagen wel gewoon doorwerkt?

Daarnaast denk ik dat er ook nog eens niet genoeg goodwill is van werknemer naar werkgever in Nederland. Het idee is dat vrouwen menstruatieverlof opnemen als het echt even niet meer gaat, maar de eerste reacties die ik lees op het internet laten helder zien waarom dat in Nederland niet gaat gebeuren.

“Nou, als ik elke maand een week vrij mag nemen dan stop ik wel weer met de pil hoor! Lijkt me heerlijk, een paar dagen extra om gewoon niks te doen”.

Als ik eerlijk ben is dit ook het eerste dat in mij opkomt. Als ik de kans krijg ga ik alle dagen menstruatieverlof die maar mogelijk zijn opnemen. Een soort revanche voor alle gymlessen die ik gewoon moest volgen omdat mijn gymleraar niet geloofde dat menstrueren echt onwijs veel zeer doet. En voor de keer dat mijn werkgever tegen me zei dat ik me niet zo aan moest stellen met dat vrouwengedoe toen ik bij mijn ziekmelding eerlijk aangaf dat ik te veel baarmoederkramp had om te komen werken.

Maar op deze manier gaat het ook niet werken. Als alle vrouwen spontaan een week vrij zouden nemen, zouden er serieuze problemen ontstaan. Waarom gunnen wij het elkaar onderling dan niet dat vrouwen die echt last hebben gewoon een dagje vrij zijn en dat ‘wij’, de niet-bloeders, gewoon doorwerken?

Maar wat dan wel?

Er is keer op keer wetenschappelijk bewezen dat menstrueren echt onwijs veel pijn kan doen. Misschien moeten we eens stoppen met het wegwuiven van onze klachten en die van andere vrouwen, en het zelf serieus gaan nemen. Het is tijd dat werkgevers menstruatie zien als een serieuze rede voor ziekmelding, zonder dat erover gegrapt wordt. We zouden geen mannen als Humberto Tan meer nodig hebben om te herhalen wat wij al eeuwen roepen voordat we een keer serieus genomen worden. We zouden eens achter elkaar moeten gaan staan in dit soort kwesties, in plaats van lijnrecht tegenover elkaar. Als we stoppen elkaar ervan te beschuldigen dat er misbruik gemaakt zou worden menstruatieverlof, zouden we misschien nog wel eens draagvlak kunnen ontwikkelen om dit ook daadwerkelijk eens door te voeren. Of in ieder geval meer begrip vanuit werkgevers voor menstruatiepijn.

 

 

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
admin (Author)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *